EN
Jaki rodzaj przepuszczalnego podłoża nadaje się dla storczyków, epipremnum i roślin liściowych
Wszystkie trzy grupy roślin wymagają dostępu powietrza do korzeni; różnica polega na stopniu tego zapotrzebowania. W niniejszym przewodniku wykorzystano mierzalne wskaźniki oraz powszechnie dostępne materiały, aby wyjaśnić, jakie podłoże wybrać i jak je przygotować.
1. „Przepuszczalność” to wartość liczbowo mierzalna, a nie subiektywne wrażenie
Korzenie również oddychają. Gdy podłoże pozostaje nadmiernie nasączone, woda wypełnia przestrzeń porów, stężenie tlenu w strefie korzeni spada, a korzenie czernieją i mięknieją — stan ten nazywany jest przez uprawiaczy zgnilizną korzeni. Zatem istota przepuszczalnego podłoża polega na tym, że: ile powietrza pozostaje w nim po dokładnym podlaniu.
Zakresy stosowane w branży są dość spójne: zaleca się, aby współczynnik porowatości wypełnionej powietrzem (AFP) wynosił co najmniej 10%, a zwykle nie więcej niż 25% . Substraty komercyjne charakteryzują się zwykle całkowitą porowatością w zakresie 75–95%, przestrzenią powietrzną 10–30% oraz pojemnością pojemnikową 65–80%. Źródła: UC ANR, Mieszaniny glebowe – część 3: Ile powietrza i wody? ; Sun Gro, Porowatość powietrzna i zdolność do zatrzymywania wody przez składniki podłoży .
Jedno ostrzeżenie: mieszanka, która wydaje się luźna w stanie suchym, nie jest automatycznie przewiewna w stanie wilgotnym. Drobnopęczne cząstki osiadają, ulegają degradacji i zapełniają pory po wielokrotnym podlewaniu – oceniaj przewiewność w stanie wilgotnym.
2. Szybki przegląd: typowe materiały zapewniające przewiewność
|
Materiał |
Mocne strony |
Ograniczenia |
|
Kora sosny |
Składnik strukturalny, odporny na rozkład, długotrwałe utrzymywanie przestrzeni porów |
Należy kompostować : świeża kora nagrzewa się podczas fermentacji i może uszkodzić korzenie; pozostała żywica hamuje wzrost |
|
Perlit |
Lekkie, szybkie odprowadzanie wody i wentylacja, niski koszt |
Kruszy się i rozkłada, unosi się na powierzchnię, krótki okres użytkowania |
|
Pumeks / skała wulkaniczna |
Twarde, nie kruszy się, mikroporowate, utrzymuje również pewną ilość wody |
Ciężkie, wyższy koszt za jednostkę objętości |
|
LECA (rozszerzone gliniane żwirki) |
Duże pory, praktycznie nieulegające degradacji |
Duże przestrzenie między żwirkami; stosowane same w glebie wysychają wokół korzeni |
|
Mech torfowiec |
Silna zdolność zatrzymywania wody, dobre do owijania nowych korzeni |
Łatwo się zagęszcza — przy silnym zagęszczaniu staje się najmniej przewiewną opcją |
|
Włókno kokosowe |
Odczyn bliski obojętnemu, dobra retencja wody, odnawialny |
Niektóre partie mają wysokie stężenie soli (przewodność elektryczna – EC) i wymagają przepłukania ; drobne frakcje ulegają zagęszczeniu |
|
Torf |
Zachowuje wodę i składniki odżywcze, podstawa większości komercyjnych mieszanek |
Naturalnie kwasowy (zwykle pH 3,5–5,0); hydrofobowy po wyschnięciu |
|
Wermikulit |
Zachowuje wodę i składniki odżywcze, odpowiedni do rozmnażania |
Ulega deformacji pod ciśnieniem, mniej przewiewny niż perlit |
3. Mieszanki dla trzech grup roślin (objętościowo; punkt wyjścia, nie reguła)
Storczyki należy podzielić na dwie grupy. Epifityczne storczyki (Phalaenopsis, Dendrobium, Cattleya) rosną w naturze na pniach drzew i skałach, więc celem jest utrzymanie korzeni zawieszonych w porach zapewniających wentylację: gruba kora 60–70% + pumeks lub LECA 20–30% + niewielka ilość mchu torfowego (≤10%). Naziemne storczyki (np. Cymbidium) znoszą pewną ilość drobnoziarnistej substancji: mieszanka ziarna 60–70% + próchnica liściowa lub torf 30–40%.
Pothos zależy od wybranej metody uprawy. W glebie: torf lub kokos 40–50% + perlit 20–30% + kora lub pumeks 20–30%. Półhydroponika: wyłącznie LECA lub pumeks, przy czym poziom wody utrzymuje się poniżej jednej czwartej do jednej trzeciej wysokości doniczki. Uprawa w wodzie: zanurza się tylko jedną trzecią do połowy masy korzeniowej i regularnie wymienia wodę.
Rośliny liściaste (Monstera, fiddle-leaf fig, Philodendron) dobrze rosną w uniwersalnej mieszance: torf lub kokosowy pył w ilości ok. 50 % + perlit ok. 20 % + kora lub pumeks ok. 30 %. Dla tych roślin rozmiar cząstek ma większy wpływ niż wybór materiału — im większe doniczki, tym grubsze powinny być cząstki; w przeciwnym razie dolna część doniczki pozostaje nadmiernie wilgotna przez zbyt długi czas.
Te proporcje nie stanowią standardowego przepisu. Dostosuj je do lokalnej wilgotności powietrza, rozmiaru doniczki oraz swojego harmonogramu podlewania.
4. Trzy łatwe do popełnienia błędy
Używanie gleby ogrodowej lub czystego torfu.
1. Drobne cząstki zapychają pory już po pierwszym podlaniu, a wentylacja zaczyna się pogarszać od pierwszego dnia.
Zbyt duże skupienie się wyłącznie na szybkim odpływie wody.
2. Mieszanka z samych cząstek słabo zatrzymuje wodę, więc korzenie cyklicznie przechodzą od suszy do przemoczenia. Wentylacja i zdolność do zatrzymywania wody muszą być spełnione równocześnie.
Przejście na gruboziarnistą mieszankę bez zmiany harmonogramu podlewania.
3. Grube cząstki słabiej zatrzymują wodę, więc podlewanie według tego samego stałego harmonogramu nadal szkodzi korzeniom.
5. Na co zwrócić uwagę przy zakupie w dużych ilościach
Czy podano wielkość cząstek w milimetrach (np. 3–6, 6–12, 12–25 mm); zawartość pyłu oraz czy materiał został przesiewany lub umywany; stan kompostowania dowolnego składnika organicznego wraz z dokumentacją; oraz dane dotyczące pH i zasolenia (przewodności elektrycznej, EC). Bezpieczniejszą metodą jest pobranie próbek i przetestowanie małej partii przed ustaleniem długoterminowego składu.
Wynik końcowy
Aeracja to właściwość materiału w stanie wilgotnym; materiały dzielą pracę według rozmiaru porów i czasu użytkowania; a skład musi być dopasowany do rozmiaru doniczki oraz nawadniania. Nie istnieje „najlepszy” podłoże — tylko takie, które najlepiej wpasowuje się w całą resztę Twojego zestawu.
